Historie

Hoe wij zijn begonnen

In 2015 was het voor ons precies 15 jaar geleden dat wij aan ons avontuur begonnen, historie van het starten van een camping in Frankrijk. Een half jaar daarvoor stonden we nog met ons tentje in de Jura en waren al dagdromend onze eigen camping aan het opbouwen. Maar er echt voor gaan, tja dat is wel een hele grote stap.

In de maanden daarna zijn wij serieus gaan denken om voor ons zelf te beginnen en daar Frankrijk ons trok, zijn we eerst wezen zoeken in de Jura. Maar al gauw bleek dat het daar lang vochtig bleef en dus minder geschikt is voor een camping. We hadden nog een afspraak in het zuiden van Bourgondië in het gehuchtje Le Champ Donjon en jawel daar troffen we een klein paradijsje aan, gelegen net onder de rook van het natuurgebied de Morvan en met een adembenemend uitzicht op een klein étang, prachtig. De naam van onze natuurcamping kwam direct naar boven.

 

Historie starten camping Frankrijk

 

Camping Vue du Lac

Weliswaar is het een étang, wat visvijver betekent, maar Vue du Lac, wat zicht op het meer betekent, klinkt gewoonweg veel mooier en ruim een half jaar later waren we de trotse bezitters van dit prachtig stukje landgoed.

Nadat we eindelijk, na twee jaar, ons huis in Zutphen hadden verkocht kwamen we rond juli 2002 met een volgestouwd citroënnetje Visa (volgeladen en door de vering hangend) aan op ons paradijs met onze laatste centen op zak. Terugdenkend een enorme gok met een nog op te zetten camping en een baby, maar 10 jaar later zeggen we, hadden we het maar eerder gedaan. Wat een leven, wat een frisse lucht, geluk, levenservaringen en ontzettend veel momenten van weer een stapje dichterbij met het realiseren van onze droom, in één woord prachtig.

Ons gezin

Ons gezin, bestaat intussen uit vijf kinderen, Valentin (geboren in Nederland op 20-10-2001), Félina (26-06-2004), Quentin (30-01-2007),  Justin (21-07-2009) en onze jongste Florentin (13-04-2012) die geboren zijn in Frankrijk.

Libelle

Terugkijkend is niet alles van een leien dakje gegaan, voordat we de benodigde vergunning hadden, waren we een jaar verder en duizenden euro’s armer. Gelukkig had Martin al twee rechterhanden maar nog met wat te weinig ervaring. Dagelijks moest Martin naar zijn werk en ‘s avonds, ‘s nacht’s en in het weekeinde was hij aan het opruimen, slopen en er kwam geen schot in, dit moest anders, gelukkig kwamen wij in contact met de redactrice van de Libelle die op zoek was naar verhalen over en in Frankrijk. Ons verhaal greep haar erg aan en we kregen een redactioneel stukje in het bewuste nummer waarin onze camping extra aandacht kreeg.

’s Winters

In de winter is het weer tijd om alle bomen en heggen te snoeien, de bomen en takken die we dan zagen zijn weer voor onze houtkachels die ons lekker warm houden in de winter. Voor ons betekent hout dan ook goud, elk takje wordt gebruikt, de kleinste takjes zijn om het vuurtje aan te maken en de restanten verzamelen we in ons bos. Dit is voor de kampeerders die dan op een drietal plaatsen een kampvuurtje kunnen stoken.

Helpende handen

Wie weet dat uw vingers al beginnen te tintelen en wij u hier mogen ontvangen als kampeerder dan wel als hulp in onze opbouw. Misschien heeft u andere familieleden of vrienden die eens onze kant op willen komen, u bent vanzelfsprekend hartelijk welkom! Mocht u na het lezen van ons avontuur toch nog vragen hebben, mail ons. Dan zullen we u in geuren en kleuren onze ervaring met plezier aan u vertellen.